Wyłączenia są jednym z trudniejszych zagadnień sporządzania bilansu skonsolidowanego w dużych jst. W małej jednostce, w której
- uporządkowana jest ewidencja gruntów i nieruchomości (mam na myśli, że nie występuje dublowanie zapisów dotyczących tego samego składnika w ewidencji urzędu i innej jednostki, która go faktycznie użytkuje)
- jednostki w sposób zdyscyplinowany rozliczają się z budżetem i między sobą
temat wyłączeń można pominąć. Wówczas bilans skonsolidowany jest sumą bilansów budżetu i podległych jednostek. W takiej sytuacji miejscem powstania błędów w bilansie skonsolidowanym są:
- nieprawidłowe przeniesienie kwot z bilansu jednostkowego do bilansu skonsolidowanego
- nieprawidłowe sumowania
Kiedy potrzebujemy zweryfikować informacje o wyłączeniach z wielu jednostek, to sytuacja staje się bardziej skomplikowana.
Zacytuję § 14. z rozporządzenia w sprawie szczegółowych zasad sporządzania przez jednostki inne niż banki i zakłady ubezpieczeń skonsolidowanych sprawozdań finansowych grup kapitałowych (Dziennik Ustaw z 2008 r. Nr 162 poz. 1004),
Metoda konsolidacji pełnej, którą stosujemy podczas sporządzania bilansu skonsolidowanego jst polega na zsumowaniu kwot z poszczególnych pozycji bilansów jednostkowych przepisanych do formularza bilansu skonsolidowanego:
- Z wykonania budżetu
- Jednostek budżetowych,
- Zakładów budżetowych,
- Gospodarstw pomocniczych,
- Instytucji kultury, ZOZ-ów
- Pozostałych zależnych jednostek, w których udziały jst wynoszą 51%-100%
oraz dokonaniu odpowiednich wyłączeń i eliminacji (korekt).
W Bilanse Se we wzorze bilansu skonsolidowanego ustanawia się pary <pozycja aktywów, pozycja pasywów> do wyłączeń.
Za pomocą arkusza wyłączeń zbierane są z jednostek informacje o kwotach do wyłączenia:
- Wzajemnych należności i zobowiązań oraz innych rozrachunków o podobnym charakterze jednostek objętych konsolidacją,
- Gruntów i budynków ujętych w ewidencji urzędu i innej jednostki.
W systemie przyjmuje się, że urząd wskazuje elementy tej podwójnej ewidencji w pozycji aktywów arkusza wyłączeń w rubryce dotyczącej odpowiedniej jednostki, natomiast jednostka potwierdza posiadane aktywa wpisując wyłączenie w odpowiedniej pozycji pasywów urzędu.
Przykład:
Budynki przekazane Szkole i ZOZ znajdujące się również w ewidencji Urzędu zostaną pokazane w arkuszu Urzędu w pozycji budynki w rubrykach Szkoły i ZOZ. Natomiast Szkoła i ZOZ wykazują je w rubryce Urzędu w pozycji Fundusze jednostek.
Weryfikacja poprawności informacji odbywa się poprzez sprawdzenie czy kwoty w następujących polach są identyczne: (jednostka X, jednostka Y, pozycja aktywów), (jednostka Y, jednostka X, pozycja pasywów) dla zdefiniowanych par: <pozycja aktywów, pozycja pasywów>.
Sumowanie tych kwot i kwot z bilansów jednostek odbywa się automatycznie.
Jak wygląda przykładowy raport podczas zbierania informacji i ich uzgadniania?
BilansSe-Raport-w-trakcie-uzgadniania
Przyczyny różnic:
- jednostka nie wykazuje kwot w pozycji wyłączeń
- jednostki wykazują wzajemnie różne kwoty do wyłączenia
Jak wygląda przykładowy raport po uzgodnieniach?
BilansSe-Raport-wylaczenia-zgodne
UWAGA:
Można nie dokonywać wyłączeń, o których mowa wyżej, jeżeli nie są one istotne dla realizacji obowiązku stosowania określonych ustawą zasad rachunkowości, rzetelnego i jasnego przedstawiania sytuacji majątkowej i finansowej oraz wyniku finansowego.
- Wpisy na podobny temat:
- Bilans skonsolidowany jednostki samorządu terytorialnego (100%)
- Jak przepisać bilanse jednostkowe do bilansu skonsolidowanego? (100%)
- Zmiany w szczególnych zasadach rachunkowości oraz planach kont dla budżetu jst (60%)
- Bilans z wykonania budżetu - aktywa (60%)
- 7 sposobów jak sporządzić łączne sprawozdanie finansowe j.s.t. za rok 2010? (60%)
